ಗೋಪುರದಿಂದೆಗರಿ ಗೋತಾ ಹೊಡೆದರು!
(ಡಾ|| ಎಂ.ಜೆ. ಸುಂದರ್ ರಾಮ್)
ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆದಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳು ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದು, ಉಡಾವಣೆಯ ಯುಗ ಆಗತಾನೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ಅಪಘಾತಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಪಘಾತಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ (parachute) ನ ಪ್ರವೇಶ. ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ಗಳನ್ನು ಅಂದು ಬಿಚ್ಚಿದ ಛತ್ರಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ವಿಮಾನದಿಂದ ಧುಮುಕಲು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದಾದಂತಹ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಆಸ್ಟ್ರಿಯ ಮೂಲದ ಫ್ರಾಂಜ್ ರೀಚೆಲ್ಟ್ (Franz Reichelt) ಎಂಬ ದರ್ಜಿ ವೈಮಾನಿಕ ಅಪಘಾತಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಅಪಘಾತಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸದ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸೂಟನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಈ ಸೂಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಉಡುಗೆಯಂತೆಯೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಕಂಬಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಡಲು ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಛತ್ರಿಯಂತೆ ರಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೆಡೆ ರಬ್ಬರನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಇದರಿಂದ ಬಟ್ಟೆ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಸಂಕುಚಿತಗೊಳ್ಳಲು ಅನುಕೂಲವಾಗಿತ್ತು.
ಅವರ ಸೂಟನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಜನ ರೀಚೆಲ್ಟ್ರನ್ನು ಹಾರುವ ದರ್ಜಿ (flying tailor) ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದಾಗ ತಾವು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ ಸೂಟನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಹಾರಿದರೆ ಅದು ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ನಂತೆ ಹರಡಿ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಈ ಸೂಟನ್ನು ಕೃತಕ ದೇಹ (dummy body) ಒಂದಕ್ಕೆ ಲಗತ್ತಿಸಿ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಐದನೇ ಮಹಡಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಎಸೆದಾಗ ಅದರ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಗೆ ಹಕ್ಕಿಯ ರೆಕ್ಕೆಯಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಂಡು, ಆ ಕೃತಕ ದೇಹ ಹಗುರವಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹಾಯಾಗಿ ಬಂದಿಳಿಯಿತು. ಅವರು ಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ 70 ಕಿಲೋಗ್ರಾಂ ತೂಕವಿದ್ದು, 6 ಚದರ ಮೀಟರ್ ವಿಸ್ತೀರ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.
ತಾವು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ನಮೂನೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯ ಉಡಾವಣಾ ಕ್ಲಬ್ಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಅದರ ರೇಷ್ಮೆಯ ಛತ್ರಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಇದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಕ್ಲಬ್ನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ರೀಚೆಲ್ಟ್ಗೆ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದರು.
1911ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಲ್ ಲಾಲೆನ್ಸ್ (Col. Lalance) ಎಂಬ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು, ಮೂರು ವರ್ಷಗಳೊಳಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟನ್ನು ತಯಾರಿಸುವವರಿಗೆ 10,000 Francs ಬಹುಮಾನ ನೀಡುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ತಯಾರಿಸುವ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ನ ತೂಕ 25 ಕಿಲೋಗ್ರಾಂಗಳನ್ನು ಮೀರಬಾರದೆಂಬ ಷರತ್ತನ್ನೂ ವಿಧಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾದ ರೀಚೆಲ್ಟ್ ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸೂಟ್ನ ತೂಕವನ್ನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು 25 ಕಿಲೋಗ್ರಾಂಗಳಿಗೆ ಇಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅದರ ವಿಸ್ತೀರ್ಣವನ್ನು 12 ಚದರ ಮೀಟರ್ಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು. ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದಾಗ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಕುಸಿದುಬಿತ್ತು. ಕೃತಕ ದೇಹಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಮೇಲಿಂದ ಇಳಿಬಿಟ್ಟಾಗ ಅವು ಹಗುರವಾಗಿ ಇಳಿಯದೆ ಕರ್ಕಶವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಒಡೆದವು.
ಇದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡ ರೀಚೆಲ್ಟ್ ತಾವು ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟನ್ನು ತಾವೇ ಸ್ವತಃ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ತಾವು ತಯಾರಿಸಿದ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸೂಟನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು 8–10 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಿಂದ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಧುಮುಕಿದರು. ಆಗಲೂ ಛತ್ರಿಯಂತೆ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ನ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ರೀಚೆಲ್ಟ್ ದೊಪ್ಪನೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರು. ಹುಲ್ಲಿನ ಆಸರೆಯಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಗಂಭೀರ ಗಾಯಗಳಾಗದೆ ಪಾರಾದರು. ಇದೇ ರೀತಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸುಮಾರು 8 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಧುಮುಕಲು ಹೋಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡರು.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅನಾಹುತಗಳಾದರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ರೀಚೆಲ್ಟ್ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಪ್ಯಾರಿಸ್ನ ಈಫೆಲ್ ಗೋಪುರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಅವರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. 1912ರ ಫೆಬ್ರುವರಿ 4ರಂದು, ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 7 ಗಂಟೆಗೆ ತಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ರೀಚೆಲ್ಟ್ ಈಫೆಲ್ ಗೋಪುರಕ್ಕೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದರು. ಬರುವಾಗಲೇ ತಾವು ತಯಾರಿಸಿದ್ದ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸೂಟ್ ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಬೀಸಿದಾಗ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸುಮಾರು 30 ಚದರ ಮೀಟರ್ಗಳಷ್ಟು ಹರಡಿಕೊಂಡು, ಛತ್ರಿಯಂತಿದ್ದ ಮೇಲ್ಭಾಗ ಸುಮಾರು 5 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಎದ್ದುನಿಂತಿತು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿಯ ಹವಾಮಾನ 0°C (32°F) ಆಗಿದ್ದು, ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು.
ರೀಚೆಲ್ಟ್ ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟನ್ನು dummy bodyಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವರೆಂದೇ ಈಫೆಲ್ ಗೋಪುರದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸೂಟನ್ನು ತಾವೇ ಧರಿಸಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು. ತಾವೇ ಗೋಪುರದಿಂದ ಧುಮುಕುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ರೀಚೆಲ್ಟ್ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಸದೆ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಗೌಪ್ಯವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಂಗಿತವನ್ನು ಅರಿತ ಸ್ನೇಹಿತರು ಈ ದುಸ್ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಬಾರದೆಂದು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು. ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ರೀಚೆಲ್ಟ್ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದೆಂಬ ಅಚಲ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
“72 ಕೆಜಿ ತೂಕದ ನನ್ನ ದೇಹ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್—ಇವೆರಡೂ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಂಶಯಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಿವೆ. ಕಾದು ನೋಡಿ.” ಎಂದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಘೋಷಿಸಿದರು.
ಈ ಸುದ್ದಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಹರಡಿತು. ನೂರಾರು ಜನ ಈಫೆಲ್ ಗೋಪುರದ ಸುತ್ತ ಜಮಾಯಿಸಿದರು. ಸುಮಾರು 57 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊದಲ ಮಹಡಿಯ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಧುಮುಕಲು ರೀಚೆಲ್ಟ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಗೋಪುರವನ್ನು ಹತ್ತುವ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರ ಕಡೆಗೆ ಕೈಬೀಸಿ ಮುನ್ನಡೆದರು. ಜನರು ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು.
ಗೋಪುರದ ಮೊದಲ ಮಹಡಿಗೆ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಒಂದು ಸ್ಟೂಲ್ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಅದರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅಂಚಿನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಅನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಗಾಳಿ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾಗದದ ತುಂಡನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟರು. ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಕಾಲ ಅಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆತಂಕ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು.
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರು ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡು, Spider-Manನಂತೆ ಮುಂದೆ ಜಿಗಿದರು.
ಮೊದಲ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿದರು. ಆದರೆ ಆ ಸಂತೋಷ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಆತಂಕವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ರೀಚೆಲ್ಟ್ನ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ತೆರೆದು ಕೂಡಲೇ ಅವರ ದೇಹದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತು.
ಕೆಲವೇ ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಾರೀ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು. ಬಿದ್ದ ರಭಸಕ್ಕೆ ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಪೆಟ್ಟು ಬಿತ್ತು. ತಲೆಬುರುಡೆ ಹಾಗೂ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಮುರಿದವು. ಮೂಗು, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರು ಕ್ಷಣಕಾಲ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಲರಾದರು.
ತಕ್ಷಣ ವೈದ್ಯರು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೂ ಅವರನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮರಣೋತ್ತರ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತೀವ್ರ ಆಂತರಿಕ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟಿರುವುದು ದೃಢಪಟ್ಟಿತು.
ರೀಚೆಲ್ಟ್ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವರ ಸಾಹಸ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಘಟನೆ ನಂತರ ವಿಮಾನ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಲು ಪ್ರೇರಣೆ ದೊರೆಯಿತು. ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ಯಾರಾಶೂಟ್ಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಈ ಘಟನೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾಠವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.
ವಿಜ್ಞಾನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ರೀಚೆಲ್ಟ್ ಅವರನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲು ಹೆದರದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅಡಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವೈಫಲ್ಯವೂ ಮುಂದಿನ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಬದುಕು ಒಂದು ಸ್ಮರಣೀಯ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.